vrijdag 30 november 2012

Stage bij Logo Oost-Brabant

Vandaag, exact drie weken geleden, ben ik begonnen met mijn stage bij Logo Oost-Brabant. Ik kan me nog levendig mijn eerste dag herinneren. Het was namelijk een dag waar ik lang naartoe heb geleefd. Eigenlijk een dag zoals alle andere maar toch ook helemaal verschillend. Met een bang hartje en gespannen verwachtingen meld ik me op de stageplaats. Wat verwachten ze nu precies van mij? Wat zal ik allemaal moeten doen? Hoe ga ik dit alles voor elkaar krijgen? De vragen die door mijn hoofd tollen maken mij onzeker. Gelukkig stond er een heel team klaar om meteen al mijn vragen te beantwoorden. De rest zou ik dan later ondervinden eenmaal de stage van start was gegaan.

Ik heb de verantwoordelijkheid gekregen over het project ‘Broodje special’ . Dit is een project dat plaats vindt in het bezoekerscentrum in Diest en wordt georganiseerd door het Logo en verzorgd door studenten voedings- en dieetkunde van de KHLeuven. Dit project is bestemd voor leerlingen van de eerste graad van het secundair onderwijs TSO, BSO en voor leerlingen die bijzondere zorg vereisen. Bij deze leerlingen worden er, op een praktische, interactieve en aangename manier, inzichten bijgebracht over gezonde voeding. Hierdoor kunnen deze leerlingen beter inzien welke nadelige effecten vet en suiker op hun lichaam zouden kunnen hebben. Ik vind het persoonlijk een zeer fijne ervaring. Het wordt meteen ook visueel duidelijk hoe slecht het gaat met de eetgewoontes van de Vlaamse jeugd. Teveel jongeren grijpen vaak naar zoete en zoute snacks en daarnaast verkiezen en consumeren ze veel vaker frisdrank. Overgewicht en obesitas komen hierdoor steeds vaker voor. Met behulp van dit project en nog vele andere projecten probeert het Logo hierin iets te veranderen.

Nu, vier weken later, voel ik mij al helemaal thuis bij deze ploeg. Ik zie dag in dag uit alleen vrolijke gezichten, die op ieder moment van de dag klaar staan om mij, maar ook anderen te helpen. Het wordt meteen duidelijk dat al deze lieve mensen zich kei hard inzetten voor de gezondheid van de Vlaamse bevolking en dit vaak met een zeer beperkt budget. Aan interessante projecten, ideeën en enthousiasme is er zeker geen gebrek, alleen zijn echter de middelen vaak schaars om dit te kunnen realiseren. Toch blijven alle medewerkers, met veel passie en strijdlust, zich dagelijks inzetten. Want enkel met behulp van hun engagement kan er daadwerkelijks iets veranderen.
Momenteel heb ik nog 3 weken stage te lopen bij het Logo Oost-Brabant. Ik ben enorm benieuwd naar wat ze hier nog allemaal in petto hebben voor mij en wat ik nog allemaal kan bijleren. Ik wil alvast iedereen bedanken voor de fijne en leerrijke momenten. En uiteraard voor al hun inzet en inspanningen om de gezondheid in Vlaanderen te verbeteren.

Sophie

donderdag 22 november 2012

Jef en Jules

Het is alweer een tijdje geleden dat hier iemand het woord ‘fiets’ in de mond nam, dus bij deze…

Deze ochtend stond ik fris en monter, met mijn fiets aan het rode licht te wachten. Mijn oog viel op de achterruit van de auto naast mij. ‘Jef en Jules’ stond er in witte letters. Ik was direct gecharmeerd. Mijn oudste zoon heet ook Jef en ik ben overtuigd. Als je ‘Jef’ heet, word je ook een echte ‘Jef’. En de naam ‘Jules’ heeft ook al zoiets eenvoudig en zorgeloos. Mijn hoofd begon spontaan te zingen ‘ klein ventje, klein ventje, de wèreld mag vergoan, bluf gie mo stoan’.

Ik kon het niet laten en gluurde naar de achterbank, op zoek naar Jef en Jules.
En daar zaten ze echt, in hun stoeltjes, broederlijk naast elkaar: de schattigste tweeling ooit. De één was gewoon gekopieerd van de ander. Ik schatte ze een jaar of twee. Hun grote nieuwsgierige ogen piepten vanonder mutsjes die op de groei waren gekocht.

Ik kon het niet laten, schuifelde met mijn fiets wat vooruit en gluurde verder, naar de voorbank, op zoek naar de fiere eigenaar.
Allerliefste papa, wat moet het elke minuut van de dag fijn zijn om hun vader te zijn. Je leek te dagdromen. Over racewedstrijdjes langs een circuit van stoelen, tafels en kasten, samen naar de voetbal, hun eerste snorharen, stoere mannenpraat over meisjes, …?

Allerliefste papa, daar op de voorzetel, mag ik voor ik terug op mijn fiets spring, nog één ding denken?

Ik vond die sigaret zo jammer, zo dood en doodzonde…

Dag van de rechten van het kind, 20 november

Oproep van de VRGT






Annick Hirschböck
annick@logo-oostbrabant.be

vrijdag 16 november 2012

Die maandagochtend in de krant...


Maandagochtend, nog niet goed wakker, valt mijn oog als eerste op volgend artikel in de krant: ‘Sociale klasse bepaalt gezondheid baby’. En ook nog : ‘Belgische gezondheidskloof groeit.’
Van dergelijke berichten gaat elk (Logo)hart toch stilletjes een beetje bloeden… .
Als Logo is het immers onze missie om gezondheidswinst te genereren bij de totale bevolking.
Concreet proberen we dit te bereiken door initiatieven te ondernemen die, onder meer, gericht zijn op een daling van het aantal rokers, het bevorderen van gezond eetgedrag, het voorkomen van depressie en suïcide,… .
Een niet onbelangrijk accent wordt daarbij ook gelegd op het dichtrijden van de kloof tussen arme en rijke bevolkingsgroepen.

Uit het artikel, dat gebaseerd was op een onderzoek van de Gentse professor Sara Willems, bleek de trend te zijn: hoe armer, hoe ongezonder. Zelfs voor wie nog in de baarmoeder zit.
Het opleidingsniveau van de moeder zou een indirecte invloed hebben op het geboortegewicht: bij moeders die enkel lager onderwijs hebben genoten, weegt 10% van de baby’s minder dan 2,5 kilo, bij moeders met een hoger diploma is dit slecht 5,6%. Ook vroeggeboorte komt vaker voor in de lagere sociale klasse.
Verschillende factoren spelen een rol aldus Willems. Vrouwen uit lagere sociale klassen hebben vaak een ongezondere levensstijl: ze eten minder gezond, gebruiken wat meer alcohol en roken meer. Ze zijn ook vaker ziek omdat ze minder gebruik maken van preventieve gezondheidszorg.
Bovendien heeft het besef dat je onderaan de sociale ladder staat evengoed invloed op je gezondheid, depressies zijn hier maar één voorbeeld van.
De trend blijft zich ook op latere leeftijd doorzetten, kinderen uit lagere sociale klassen kampen bijvoorbeeld met meer emotionele problemen. Daarnaast blijkt zelfs de opleiding van het kind zelf een rol te spelen: kinderen uit het ASO eten bijvoorbeeld gezonder dan kinderen uit het TSO.

Om de (gevolgen van de) ongelijkheid wat bevattelijker te maken werd in het artikel een Brussels voorbeeld aangehaald dat me toch eventjes naar de keel greep: de levensverwachting van een kind dat geboren wordt in het welstellende Ukkel ligt drie jaar hoger dan die van een kind geboren in laag-Molenbeek… .
Bevattelijk genoeg wat mij betrof.

En toch, naast een bloedend Logo-hart, zorgen dergelijke artikels ook weer voor een nieuwe boost: het is een bewijs dat onze missie en onze inspanningen nog steeds relevant zijn en dat we er voor moeten blijven gaan!
En als ik dan rondom me kijk, naar al die enthousiaste (en strijdvaardige) collega’s, heb ik daar ook het volste vertrouwen in.


Heb ook jij intussen zin gekregen om je steentje bij te dragen en wil je graag samenwerken met het Logo? Neem dan eens een kijkje op onze website en projectenpagina: http://www.logo-oostbrabant.be/default.aspx?main=10 !



Loes Huylebroeck
Loes@logo-oostbrabant.be


dinsdag 6 november 2012

TV kijken maakt dom?


Ik ben sinds 20 maanden de fiere mama van mijn allerschattigste zoon Oliver. Een kleine deugniet die niets liever doet momenteel dan puzzelen, boekjes doorbladeren, torentjes bouwen met de blokjes, alsook het leven van onze kat Billie wat minder aangenaam maken.
Ik verschoot onlangs bij een vriendinnen onderonsje, toen het over onze kleine peuters ging, dat ze allemaal hun kinderen al geregeld voor de televisie zetten (we zijn allemaal in het zelfde jaar bevallen, jawel!). Ik kon dit niet vatten… een kind van 1 jaar of anderhalf heeft toch nog helemaal geen nood aan televisie? Of vergis ik mij?

Vrouwelijke intuïtie

Ik ben op onderzoek gegaan en moet eerlijk zeggen, mijn vrouwelijke intuïtie heeft me niet in de steek in de gelaten! Val maar achterover van volgende conclusies*:


bron: wetenschap.infonu.nl
Televisie kijken is slecht voor (kleine) kinderen, aangezien het jonge kijkers in de ontwikkeling van hun motorische intelligentie belemmert. Televisie remt de ontwikkeling van de zintuigen en het zenuwstelsel van het kind. Alles wijst erop dat veel televisie kijken mede oorzaak is van allerlei moderne problemen bij kinderen en jongeren zoals een grotere aanwezigheid van aan autisme verwante stoornissen. Ook de aan ADHD ten grondslag liggende concentratieproblemen nemen toe als veel televisie gekeken wordt. Het zijn niet zozeer de programma’s die als boosdoener worden gezien, maar wel de televisie als medium.

Onderzoekers zeggen dat de kleutertijd een kritische periode is voor de ontwikkeling van het brein en dat tv-kijken voorkomt dat kinderen zich bezig houden met dingen die de ontwikkeling stimuleren.

Het onderzoek laat zien dat er een verband is tussen de tijd die het kind voor de televisie doorbrengt bij 29 en 53 maanden en zijn schoolprestaties als hij tien jaar oud is. De kans dat zij gepest werden was ook groter bij te veel tv kijken op jonge leeftijd. Bovendien was er een link tussen televisie kijken en overgewicht. De kinderen die op jonge leeftijd veel tv keken, bewogen weinig, dronken meer frisdrank en aten meer junkfood en minder groente en fruit. Het onderzoek signaleerde negatieve effecten op zeer veel terreinen waarbij bewuste oefening en training is vereist.

Geen zwart-wit verhaal

Maar... zoveel onderzoeken als er te vinden zijn met negatieve resultaten, zoveel zijn er met positieve. Denk voor die laatsten bijvoorbeeld aan het ontwikkelen van een grotere woordenschat en leren tellen. Daarom is de discussie rond tv-kijken en kinderen niet zwart-wit.

Nog eventjes geen televisie


Ik weet niet of dit soort onderzoeken voor iedereen dezelfde impact heeft als bij mezelf. Maar het doet toch 2x nadenken of ik nu de televisie al eens zou aanzetten voor Oliver of hier toch nog een tijdje mee zal wachten.

Sara Van den Heuvel


*bronnen: onderzoek van Linda Pagani (Pagani L,  "Prospective associations between early childhood television exposure and academic, psychosocial, and physical well-being by middle childhood" Arch Pediatr Adolesc Med 2010) en bedenkingen van neuroloog Peter van Domburg en arts-filosoof Hugo Verbrugh. Ondezroek van David Diehl en Stephanie Toelle (Diehl, D.C., & Toelle, S.C., "Making good decisions: television learning and cognitive development of young children"University of Florida, 2011).