donderdag 28 februari 2013

Sportend Vlaanderen

Vorige week wilden we met ons tweetjes op shortski vertrekken. Maar onze zoon kreeg een oorontsteking en we wilden oma niet opzadelen met een ziek kind. Dus zijn we thuis gebleven.
In plaats daarvan zijn we donderdag dan het wielerseizoen voor ons gaan openen. Vol enthousiasme en energie trapten we onze eerste 20 km. Maar dan begon het te sneeuwen en op de vaartdijk was het vechten tegen de koude wind. Een beetje zoals in de bergen…

Tot mijn verbazing waren we niet de enige gekken op de fiets. We kwamen een tiental andere renners tegen (dik ingepakt tegen de kou) en bovendien nog een aantal lopers. En dit op een gewone donderdagmiddag bij slecht weer. Mijn commentaar was dan ook: “Allez, de Vlaming is toch tamelijk sportief.” En inderdaad, het onlangs verschenen boek: ‘Vlaanderen sport! Vier decennia sportbeleid en sportparticipatie’
[1] bevestigt dat vandaag steeds meer Vlaamse volwassenen aan sport doen.
Enkele cijfers omtrent sportend Vlaanderen:
·    In 1969 deden 15% van de volwassenen aan sport, in 2009 waren dat zes op de tien volwassenen. Vandaag zijn er evenveel mannelijke als vrouwelijke sporters en meer 40-plussers. Maar een democratisering van de sportbeoefening heeft niet plaatsgevonden, de sociale achtergrond blijft een rol spelen: hoe hoger de opleiding van de ouders en hoe hoger het gezinsinkomen, hoe groter de kans dat de kinderen sporten.

·     Ondanks het feit dat sporten in clubverband evolueerde (van 5% in 1969 naar 25% in 2009), neemt de populariteit van clubs af en zoeken sporters hun sportplezier elders, bijv. door te sporten met een groepje vrienden.

·    De populairste sport is lopen (30%), gevolgd door sportief fietsen (26%) en zwemmen (15,5%). Fitness (14,5%) staat op plaats vier en sportief wandelen op vijf (12%). Populaire nieuwkomers onder de sporttakken zijn zumba, spinning, ropeskipping en circustechnieken.

·    Per jaar geven Vlaamse gezinnen gemiddeld 1.524 euro aan sport uit. Uit dit budget worden gemiddeld meer dan 400 euro aan lid- en toegangsgelden besteed.

Ik zou zeggen blijven sporten, ook al is de lente nog niet echt in zicht.
De sociale-statuspiramide van sportend Vlaanderen (mannen).
Barbara

[1] Jeroen Scheerder, Hanne Vandermeerschen, Julie Borgers, Erik Thibaut en Steven Vos, ‘Vlaanderen sport! Vier decennia sportbeleid en sportparticipatie’, Academia Press, 2013

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen