woensdag 7 augustus 2013

Knutselen met koeien

Ik heb niet altijd evenveel goesting om te koken en evenmin altijd evenveel weerstand tegen de alternatieven aangebracht door het thuisfront. En zo belandt een mens al eens in een hamburgerketen. Vreselijk vind ik die uitstapjes. Zelfs de sla en de tomaten lijken 3D-geprint en elk onderdeel van de maaltijd zit wel in plastiek of een kartonnetje, tot en met het haar van het personeel. De infrastructuur is spuuglelijk en lawaaierig en na al die ellende mag je ook nog zelf de tafel afruimen.

Als de brave mensheid dan iets NIET artificieel moet kweken, dan is het toch wel een hamburger (de zin over het kweken van lamskoteletjes en sappige eendenborstfilets heb ik geschrapt .... vegetarische collega's)! Dat was zowat het eerste wat ik dacht toen ik deze week de berichten las over de ‘kweekburger’.

Marc Post, hoogleraar vasculaire fysiologie uit Maastricht stelde deze week zijn in vitro gekweekt vlees, gewonnen uit stamcellen van dode koeien, aan de verzamelde pers voor. Het idee rijpte bij hem uit bezorgdheid voor de nefaste gevolgen van de toenemende vleesproductie. Nu al zou 18% van de wereldwijde uitstoot van broeikasgassen op conto staan van de vleesproductie. Vlees is in grote mate verantwoordelijk voor ontbossing ten gevolge van de sojateelt, het hoofdbestanddeel van veevoer. Eén kilo rundsvlees kost 15 m³ water. De vraag naar vlees neemt toe vanuit China en Indië en gewoon al door de snelle stijging van de wereldbevolking. Ze zullen het niet graag horen, maar Marc Post vindt koeien bovendien inefficiënte beesten: ze hebben 100 gram plantaardige proteïnen nodig om 15 gram eetbare dierlijke proteïnen te produceren. De steenrijke Google-oprichter Sergey Brin voorzag Post van de nodige fondsen om met spierweefsel en stamcellen te experimenteren.

De twee proefkonijnen van dienst op de persvoorstelling waren niet echt laaiend enthousiast. Ze vonden het goedje wel naar vlees smaken, maar een beetje aan de droge kant. Niet te verwonderen toch. Eten de meeste mensen het hoopje gemalen gehakt sowieso niet altijd verstopt tussen smeltkaas, repen spek, ketchup en gesuikerde sponsbroodjes?
De vleesproductie moet aan banden worden gelegd, zoveel is duidelijk. Maar zal dit kweekvlees daar ooit een bijdrage kunnen aan leveren? Zijn er ondertussen niet voldoende vleesvervangers op basis van plantaardige eiwitten op de markt? Ik geloof graag ‘de vegetarische slager’. Hij zag in de persvoorstelling een aanleiding om zijn eigen succesvolle, vegetarische mc²Burgers in de ‘battle of the burgers’ te gooien. Hij verwoordt het treffend: ‘dierlijk vlees is ingehaald door plantaardige alternatieven die de wereld kunnen voeden zonder hem op te eten'.



Onze voedselproductie- en consumptiecyclus is complex en de berichtgeving over gezond en duurzaam niet altijd even helder. Thuis houden we het simpel: minstens 1 dag per week geen vlees, 1 avond per week beslissen de kinderen wat we eten -ook wel ‘vette vrijdag’ genoemd- en we eten zo weinig mogelijk dingen die mijn grootouders zaliger niet als voedsel zouden herkennen.

Annick
annick@logo-oostbrabant.be 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen