donderdag 4 december 2014

Zie ginds komt de stoomboot!



De Sint is weer in het land! En of ik dat merk? Ik heb het jaren ontkend dat die lieve goede Sint bestaat.
Waarom? Omdat ik (jammer genoeg) verjaar op deze heilige dag.

Tijdens mijn kindertijd heb ik hier eerlijk gezegd nooit problemen mee gehad. Ik kreeg thuis voldoende aandacht op mijn verjaardag: ontbijt op bed én een cadeau. Daarna volgden pas de cadeaus voor broer en zus en zelfs nog eentje voor mij van de Sint! Dubbel gewonnen!

Tot vorig jaar bleef mijn verjaardag een heel speciale dag, mede dankzij mijn lieve vriend die er altijd werk van maakt om me in de watten te leggen. Maar dit jaar gaat het anders zijn, ik voel het gewoon!
Waarom? Omdat mijn zoon de leeftijd heeft bereikt (3,5 jaar) waarop hij beseft wie de Sint is en wat voor heilig man hij is (want hij brengt de cadeautjes hè mama!)
En mama’s verjaardag is nu even niet zo belangrijk op zo een dag :-(.

Maar eerlijk gezegd worden de kriebels om verrast te worden door mijn vriend plots kriebels om de reacties van mijn kinderen te zien als ze 6 december uit hun bed spurten om in die schoen te gaan kijken…
Heel je eigen fantasie komt weer naar boven hoe je het zelf hebt ervaren al die jaren: hoe is zwarte Piet door die schoorsteen gekomen? Heeft hij heel het huis vol met koekjes, mandarijnen en chocolade gestrooid? En wie heeft die wortel opgegeten en dat flesje bier opgedronken?
En dan de blije gezichten als ze alles aanschouwen en hun pakjes opendoen… dat zal toch ook al een aardige cadeau zijn voor mij die dag.
Stilletjes ben ik wel heel blij dat manlief al heeft laten doorschemeren dat ik toch ook een kleine verrassing mag verwachten! En het blijft toch ook een speciale dag: de dag dat mijn mama haar cadeau van de Sint kreeg :-).

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen