vrijdag 30 januari 2015

Lyrisch over gezondheidspromotie

“Of ik al inspiratie had voor mijn blog,” vroegen de collega’s gisteren tijdens onze staande lunch (moet je trouwens eens proberen, best aangenaam om dat vele zitten te doorbreken). Neen, dus.

Tot Annick zei dat het gedichtendag was. En ik misschien een gedicht kon schrijven over gezondheidspromotie. Een uitdaging. Want na tien minuten had ik nog geen woord bedacht dat rijmde. Gelukkig weet Google alles. En zo geschiedde…

Ziektepreventie en gezondheidspromotie
Daar zet het Logo zich elke dag voor in met veel devotie

Af en toe ontstaat er over gezondheid en de bijhorende adviezen commotie
Maar die counteren we vanuit een wetenschappelijke onderbouw en niet vanuit onze emotie

Dankzij ons uitgebreid netwerk en een enthousiast team behouden we een brede maatschappelijk notie
Bij het Logo is er dus geen kans op vakidiotie


Welja...

Kim
kim@logo-oostbrabant.be

vrijdag 23 januari 2015

Vlees

Wat een week! De vrieskou zorgde ervoor dat thuis de verwarming stuk ging en de barst in de voorruit van mijn auto uiteraard een serieuze barst werd. De collega's (en ikzelf) verkozen koning auto boven de fiets omwille van slipgevaar... Maar 'vlees' was de rode draad doorheen mijn week, op een goede én slechte manier...

Laten we beginnen en eindigen met het goed nieuws.

Zondag bezocht ik met een vriendin de Doe-beurs in Keerbergen. Rondje Gezond trok maar liefst 200 nieuwsgierigen voor de workshops en gezonde infostanden. EVA vzw overtuigde me vaker vegetarisch te koken dankzij de inspirerende workshop (crunchy preitaartjes en tiramisu met pastinaak) en tal van receptjes die we mee naar huis kregen.



Vlees heeft bij mijn vriend jammer genoeg betrekking op zijn lichaam. Door een sportongeval tijdens het squashen sneedt de deur een vingerkootje af van zijn linkerpink. Schrikken, pijn en afwachten... de genezing zal nog wel even duren. Maar vandaag gaf de chirurg goed nieuws:  het vingerkootje is niet afgestorven  en er is nog steeds kans dat hij terug een volwaardige (kromme) pink zal krijgen!

Last but not least.
Klopt, ik eet graag vlees.
Klopt, ik hou van competitie. Op sportief vlak weliswaar.
Daarom zal mijn collega Kim mij/ons nu ook uitgedaagd hebben om 40 dagen lang zo weinig mogelijk vlees (en vis) te eten. Een hele beproeving voor mij!


'Dagen zonder vlees' is een frisse bewustwordingscampagne over de impact van onze voedingsgewoontes op het milieu. Wie gaat de uitdaging ook aan om onze ecologische voetafdruk te verkleinen? Ik zet me al schrap!

Karen
Karen@logo-oostbrabant.be



donderdag 15 januari 2015

105 en 3 keer per dag op de hometrainer!

Op zoek naar informatie over de 4de editie van de Week van de Valpreventie (20 t.e.m. 26 april 2015) stootte ik op de website van het expertisecentrum val- en factuurpreventie op een artikeltje over de oudste inwoonster van Lier, Julia van Hool. Julia is 105, woont nog steeds thuis, zit elke dag drie keer op haar hometrainer, kookt haar eigen potje en doet zelf de was. Geweldig toch!

Julia Van Hool (105) op haar hometrainer, een ritueel dat ze 3 keer per dag herhaalt (foto: David Legreve)
Julia doet haar dokter en haar vier kinderen (Annie (66), Flor (73), Jos (78) en Marcel (80)) elke dag versteld staan: "Mijn dokter, die iedere vrijdag een bezoekje brengt, zegt dat ik een uitzondering en voorbeeld voor heel Lier ben. Nog alleen wonen en zoveel doen, hij staat er versteld van. Maar het is waar: ik ben de hele dag bezig. Ik heb een mooie grote wasplaats en was ophangen is voor mij gymnastiek. En strijken doe ik ook. Elke dag kook ik ook mijn potje zelf.”

Julia houdt vast aan haar dagelijkse portie beweging. Ze weet dat beweging belangrijk is, ook voor ouderen. Ze vallen minder en het houdt hen gezond. Daardoor kunnen ze veel langer zelfstandig leven. Haar goede raad voor haar leeftijdsgenoten luidt dan ook: "Veel ouderen bewegen niet meer, omdat ze denken dat ze er te oud voor geworden zijn. Totaal verkeerd. Je moet net verder blijven doen zoals toen je jong was. Te veel in de zetel is niet goed. Ik zit nog drie keer per dag op mijn hometrainer, goed voor knieën en bloedsomloop."

Misschien heeft haar dagelijks ritueel ook met haar grote hobby te maken: de koers en vooral het veldrijden. Julia is vurige supporter van veldrijder Sven Nys. "Ik zie hem zo graag koersen en wind me er echt in op. Heel erg dat die jongen zijn gezin is kwijtgeraakt. Zijn vrouw kon er waarschijnlijk niet meer tegen dat hij altijd thuis kwam stijf van de modder. Ik heb hem nog nooit in levende lijve gezien, maar leef met hem mee."

 (foto: Gemeentelijk gezondheidsgids Maasmechelen)
Het doet me plezier het artikeltje te lezen en te weten dat Julia op haar leeftijd nog altijd zo (fysiek en mentaal) gezond is en ik wens haar dat daar nog heel wat jaartjes mogen bijkomen (en misschien ooit een ontmoeting met Sven Nys in levende lijve @sven_nys?). Graag meer van dit soort artikels die een positieve beeldvorming over ouder worden bevorderen. Want ouderdom en ouder worden positief weten te waarderen en de vitaliteit van ouderen en hun inzet voor de maatschappij (als vrijwilliger, mantelzorger of grootouder) te erkennen, is een belangrijke stap in de maakbaarheid van een nieuwe samenleving waar vergrijzing en verzilvering niet als probleem en last (spreek: kosten) verstaan worden, maar als een kans.

Barbara

vrijdag 9 januari 2015

Je suis Charlie

Ik heb de eer om als eerste een blogbericht te schrijven in dit nieuwe jaar. Maar wat een jaar vol vreugde, vrede, goede gezondheid, liefde,… moest worden, wordt al direct overschaduwd door een donkere wolk: de aanslag tegen Charlie Hebdo in Parijs. 
Toen ik woensdagavond ging lopen met mijn buurvrouw vertelde ze me dat haar man thuiskwam en zei: “Heb je gehoord wat er gebeurd is in Parijs?” Hun zoon van 7 wou dadelijk weten waar het over ging. Maar hoe leg je zoiets uit aan een kind, als je het als volwassene al amper kan vatten? De jongere zus zei direct: “Maar dat is in Parijs, dat is kei ver.”  De buurvrouw bevestigde alleen maar “Ja kindjes, dat is in Parijs …” Met het idee in haar achterhoofd dat Parijs toch wel heel dichtbij is…

Uit respect voor de slachtoffers geen cartoon, maar een foto die meer zegt dan woorden:

Baby with JeSuisCharlie wrapped around arm

Uit solidariteit met de vermoorde cartoonisten, maakten de zesdejaars van de richting Toegepast Beeldende Kunst van De Wijnpers in Leuven ook enkele cartoons. Je kan ze bekijken op hun facebookpagina.  

Nous sommes tous Charlie!

Joke